Η ΚΥΡΑ-ΠΙΝΑΚΩΤΗ

pinakotiΚοριτσάκια-αγοράκια 4-8 ετών

Ένα κοριτσάκι, το πιο μεγάλο, καθίζει σ’ ένα σκαμνάκι ή σε μια καρέκλα και στα γόνατά του καθίζει ένα άλλο και πάνω σ’ αυτό ένα τρίτο ως το μικρότερο. Ένα άλλο κορίτσι πάει κοντά στην κυρα-πινακωτή, πλησιάζει το αυτί της και της φωνάζει:
         -Έ, κυρα-πινακωτή!...

                Εκείνη κάνει την κουφή και της λέει:
         -Απ’ το άλλο μου το αυτί!
                Το κορίτσι πάει απ’ την άλλη μεριά και της ξαναλέγει:..

          -Έ, κυρα-πινακωτή!
         -Από το άλλο μου αυτί, λέει πάλι εκείνη.
                Το κορίτσι πάει για τρίτη φορά απ’ το άλλο αυτί και λέει:
         -Έ, κυρα-πινακωτή!
         -Ορίστε! Λέει η κυρα-πινακωτή.
         -Μου είπε ο βασιλιάς να μου δώσεις ένα αρνί.
         -Διάλεξε και πάρε!
                Το κορίτσι τότε αρχίζει και μυρίζει τα παιδιά ένα ένα και λέει:
         -Πφ, ρέγκες!  Πφ, σαρδέλες! Πφ, σκόρδα!

Στο τελευταίο λέει:
         -Μμμ! Μόσκος και κανέλα και του βασιλιά κοπέλα!
                Το παίρνει και φεύγει, μα σε λίγα λεπτά ξανάρχεται και το παιχνίδι συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο ως το τελευταίο. Στο τελευταίο, όταν το κορίτσι λέει της Πινακωτής: «Μου είπε ο βασιλιάς, να του πάω ένα αρνί!», η Πινακωτή σφίγγει το παιδί επάνω της και λέει:
         -Ένα το ‘χω δεν το δίνω, μα τον Άγιο Κωνσταντίνο!
                Το κορίτσι τότε φεύγει, μα σε λίγο η Πινακωτή αποκοιμιέται κι εκείνη έρχεται και της το παίρνει. Ξυπνάει η Πινακωτή και ψάχνει να το βρει. Πάει στην απεσταλμένη του βασιλιά, που έχει τα παιδιά μαζεμένα γύρω της και τη ρωτάει:
         -Μην είδες το αρνί μου, μην είδες το αρνάκι μου;
         -Μύρισε τα δικά μου κι αν το βρεις παρ’ το, λέει εκείνη.
                Η μάνα τα μυρίζει ένα-ένα και σε καθένα λέει:
         -Πφ! Ρέγκες. Πφ! Σαρδέλες. Πφ! Σκόρδα.
                Η άλλη τότε τη ρωτάει:
         -Για μύρισε κι εκείνο, που στέκει από πίσω μου!
                Η μάνα μυρίζει το τελευταίο παιδί και λέει:
         -Αχ! Μόσκος και κανέλα και του βασιλιά κοπέλα! Τούτο είναι το αρνάκι μου!
                Το παίρνει και φεύγει. Στο δρόμο το ρωτάει:
         -Τι σε τάιζαν αρνάκι μου;
         -Ψωμί και ξύδι! Λέει εκείνο.
                Τότε τα άλλα παιδιά φωνάζουν:
         -Έτρωγε ψωμί και ξύδι και της γάτας το κοψίδι!
                Η Πινακωτή θυμώνει κι αρχίζει να τα κυνηγάει, πηδώντας με το ένα πόδι.

http://users.sch.gr/vaxtsavanis/i_kira_pinakoti.html



ΠΙΝΑΚΩΤΗ ΠΙΝΑΚΩΤΗ

Μια καλή φίλη Ναυπλιώτισσα που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία της, μου θύμησε ένα πολύ χαριτωμένο παιδικό παιχνίδι, την «ΠΙΝΑΚΩΤΗ – ΠΙΝΑΚΩΤΗ». Παραστατικότατη και γνώστης του παιχνιδιού, μου εξηγούσε πως παιζόταν η «ΠΙΝΑΚΩΤΗ», που προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη «ΠΙΝΑΚΩΤΙΑ». Απαραίτητη προϋπόθεση αφ’ενός η ηλικία από 6 – 10 ίσως και λίγο παραπάνω ετών, αφ’ ετέρου ο αριθμός, τουλάχιστον 8 – 12 παίχτες κυρίως κορίτσια, αλλά και αγόρια. Πρώτα κληρόμουμε την «ΜΑΝΑ».  Τ α παιδιά σχηματίζουν ένα κύκλο και ένα παιδί αναλαμβάνει να βγάλει την «μάνα¨μπαίνοντας στην μέση και λέγοντας το παρακάτω στιχάκι δείχνει με το χεράκι του τους παίχτες ξεκινώντας από δεξιά προς τα αριστερά. Σε κάθε πρόταση περιμένει και την απάντηση…


«ΕΙΣΑΙ ΚΙΝΕΖΑΚΙ; Ναι! ΤΡΩΣ ΠΟΛΥ ΡΥΖΑΚΙ; Ναι! ΠΟΣΕΣ ΚΟΥΤΑΛΙΤΕΣ ; Επτά ! ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΡΕΛΙΤΣΕΣ ; Ναι ! , 1,2,3,4,5,6,7 ! ΕΙ – ΣΑΙ – Η – ΜΑ – ΝΑ ΜΕ – ΤΑ – ΑΡΝΙΑ !!!!!» Τα δέκα παιδιά σχηματίζουν μια ομάδα: «το κοπάδι» της κυρά «ΠΙΝΑΚΩΤΗΣ» δηλαδή  τη «μάνα» και «τ’ αρνάκια» της, η «μάνα» κάθεται πιο ψηλά από τα αρνάκια της, σε μιά πέτρα, ένα σκαμνί, μια καρέκλα, σε ένα χαμηλό πεζούλι ή ότι άλλο είναι πρόχειρο. Στα γόνατά της κάθεται το «χαϊδεμένο» της αρνάκι που το κρατάει με στοργή στην αγκαλιά της. Μπροστά κάθονται τα υπόλοιπα παιδιά. Τα παιδιά σχηματίζουν μια ίσια γραμμή και κάθονται οκλαδόν το ένα πίσω από το άλλο, Απέναντί τους, σε κάποια απόσταση, στέκεται ο «βασιλιάς» και δίπλα του τα υπόλοιπα παιδιά, οι «απεσταλμένοι» του το ένα δίπλα στο άλλο.Τα παιδιά την ώρα που έρχεται περπατώντας με «κουτσό» ο απεσταλμένος του βασιλιά, βάζουν το χέρι στο αυτί τους, για ν’ ακούνε, τάχα, καλά. Με δυνατή φωνή κάνει τον παρακάτω διάλογο με καθένα από τα παιδιά της σειράς, σταματώντας διαδοχικά, ώσπου να φτάσει στη μάνα:


«Έ, ΠΙΝΑΚΩΗ , ΠΙΝΑΚΩΤΗ !!!!!!» Η «μάνα» κάνει πως δεν ακούει. Το «αρνί» τότε λέει :


«ΠΕΣ’ ΤΟ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΟΥΦΗ», με κουτσό πλησιάζει το επόμενο παιδί και με φωνή δυνατή ξαναφωνάζει :


«Ε, ΠΙΝΑΚΩΤΗ – ΠΙΝΑΚΩΤΗ !!!!!» Πάλι η μάνα κανει πως δεν ακούει. Το δεύτερο «αρνί» τότε λέει: «ΠΕΣ ‘ΤΟ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΟΥΦΗ», Ο απεσταλμένος παλι με κουτσό πλησιάζει το τρίτο «αρνί», το τέταρτο, το πέμπτο και ο διάλογος επαναλαμβάνεται μέχρι που φτάνωντας και στο τελευταίο, η «μάνα» του αποκρίνεται και λέει :


«ΟΡΙΣΤΕ ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ, Σ’ΑΚΟΥΩ, ΤΙ ΘΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΖΑΛΙΣΕΣ ;»


Απεσταλμένος: «ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΕΝΑ ΑΡΝΙ.


Πινακωτή : «ΔΙΑΛΕΞΕ  ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΟΠΟΙΟ ΘΕΣ». Ο απεσταλμένος τότε πλησιάζοντας κάθε ένα «αρνί» το μυρίζει και λέει :


«ΠΟΥΦ, ΜΠΑΚΙΑΛΙΑΡΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ, ΣΚΟΡΔΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ ΚΑΤΟΥΡΛΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ, ΡΕΓΓΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ, ΚΡΕΜΥΔΙΛΑΣ και διάφορους άλλους χαραχτηρισμούς. Όταν φθάνει στο τελευταίο «αρνί» φτύνωντας την παλάμη του και κτυπώντας το στον σβέρκο, εάν είναι κορίτσι λέει:


«ΦΤΟΥ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ, ΦΤΟΥ ΔΥΟΣΜΟΣ,


ΦΤΟΥ ΚΑΝΕΛΑ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ Η ΚΟΠΕΛΑ !» Εάν είναι αγόρι τότε λέει:


«ΦΤΟΥ ΛΟΥΪΖΑ, ΦΤΟΥ ΔΥΟΣΜΟΣ,


ΦΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ, ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΑΣ Ο ΓΙΟΣ «! Παίρνει το «αρνί» και το πηγαίνει στον «βασιλιά», το ίδιο συνεχίζεται μέχρι να πάρει όλα τα «αρνιά». Όταν όμως ζητήσει να του δώσει το αγαπημένο αρνάκι, το «Μανάρι» της, η Πινακωτή σφίγγει το παιδί επάνω της και λέει:

ΠΙΝΑΚΩΤΗ ΠΙΝΑΚΩΤ

«ΕΝΑ ΤΟ’ ΧΩ ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΝΩ ΜΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ !» Στα λόγια αυτά, όλα τα παιδιά έρχονται και τριγυρίζουν τη «μάνα» με το «μανάρι» της και προσπαθούν να το κρύψουν. Ο απεσταλμένος τότε φεύγει, και όταν η Πινακωτή αποκοιμιέται, έρχεται και της το παίρνει. Ξυπνάει η Πινακωτή και ψάχνει να το βρει. Πάει στον  βασιλιά, που έχει τα παιδιά μαζεμένα γύρω του και τον ρωτάει:
«ΜΗΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΑΡΝΙ ΜΟΥ ; ΜΗΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΜΑΝΑΡΙ ΜΟΥ ;»


«ΜΥΡΙΣΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΠΑΡ’ ΤΟ». λέει ο Βασιλιάς.
Η μάνα τα μυρίζει ένα-ένα και σε καθένα λέει:
«ΠΟΥΦ, ΜΠΑΚΙΑΛΙΑΡΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ, ΣΚΟΡΔΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ ΚΑΤΟΥΡΛΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ, ΡΕΓΓΙΛΑΣ ! ΠΟΥΦ, ΚΡΕΜΥΔΙΛΑΣ «
Ο Βασιλιάς τότε λέει… «ΓΙΑ ΜΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ, ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΠΙΣΩ ΜΟΥ !».
Η μάνα μυρίζει το παιδί και λέει:
«ΑΧ ΜΟΣΧΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΛΑ ! ΤΟΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΡΝΑΚΙ ΜΟΥ ! «.
Το παίρνει και φεύγει. Στο δρόμο το ρωτάει:
«ΤΙ ΣΕ ΤΑΪΖΑΝ ΜΑΝΑΡΙ ΜΟΥ ; «.
«ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΞΥΔΙ ! « Λέει εκείνο.
Τότε τα άλλα παιδιά φωνάζουν:
«ΕΤΡΩΓΕ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΞΥΔΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ ΤΟ ΚΟΨΙΔΙ ! «.Η «Πινακωτή» θυμώνει τότε και αρχίζει να κυνηγάει τα παιδιά πηδώντας κουτσό. Όποιο παιδί πιάσει αυτό και γίνεται η «Πινακωτή» και το παιχνίδι συνεχίζεται.

https://komianos.wordpress.com