ΑΠΠΗΣΕΝ Ο ΚΑΜΗΛΟΣ (ΚΥΠΡΟΣ)

Παιγνίδι διασκεδαστικό, αλλά και δυναμικό, με φάσεις …αγωνίας. Παίζεται από μεγάλα παιδιά και νεαρούς και για να πετύχει χρειάζεται και σωματική αλκή και πολλή αντοχή των παιχτών. Το παιγνίδι αναπολεί τον καιρό που στον τόπο μας οι μεταφορές γίνονταν με καμήλες. Τότε, λοιπόν, καθόλου σπάνια, οι καμήλες εκδικούνταν τους καμηλιέρηδες, όταν για κάποιο λόγο τις κτυπούσαν, και επετίθεντο εναντίον τους σε ώρες σχόλης με στόχο να καθήσουν από πάνω τους και να τους σκάσουν.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΓΝΙΔΙΟΥ
Οι παίχτες χωρίζονται σε δυο ομάδες των πέντε ώς εφτά μελών, σχετικά ισοδύναμες. Ένας επιπλέον παίχτης αναλαμβάνει να διαδραματίσει, εκτός ομάδων, το σταθερό θεμέλιο του παιγνιδιού.
Γίνεται κλήρωση μεταξύ των ομάδων για να κατανεμηθούν αρχικά οι δυο ρόλοι, του «κάμηλου» και του «καμηλάρη».
Ο παίχτης-θεμέλιο ακουμπά με την πλάτη σε σταθερό σημείο (τοίχο, στύλο κ.τ.ό.), με το κορμί του σε αμβλεία γωνία, με τρόπο, βέβαια, που να μη γλιστρά, ή απλά κάθεται σε μια καρέκλα.
Οι παίχτες της ομάδας που κληρώθηκε για καμηλάρης έρχονται και σχηματίζουν μια ράχη μπροστά από τον παίχτη-θεμέλιο. Δηλαδή, ο πρώτος ακουμπώντας το κεφάλι του στην κοιλιά του θεμέλιου σχηματίζει με το σώμα του ορθή γωνία με διεσταλμένα τα σκέλη του, ενώ με τα χέρια του κρατά γερά τη μέση του θεμέλιου, ο δεύτερος τοποθετεί το κεφάλι ανάμεσα στα σκέλη του πρώτου και σχηματίζει επίσης ορθή γωνία και μεγάλο διασκελισμό, ενώ κρατιέται γερά αγκαλιάζοντας τα σκέλη του προηγούμενου, το ίδιο κάνουν και όλα τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας.
Όταν σχηματιστεί και στερεωθεί ο καμηλάρης, τα μέλη της ομάδας του κάμηλου παίρνουν σειρά και με μεγάλα άλματα με φόρα σκαρφαλώνουν στη ράχη του καμηλάρη αγκαλιάζοντας το σώμα του συμπαίχτη πάνω στον οποίο βρέθηκαν. Κάθε παίχτης οφείλει να παραμείνει εντελώς ακίνητος στο σημείο που σκαρφάλωσε. Δε δικαιούται να βελτιώσει με οποιοδήποτε τρόπο τη θέση του. Πρέπει, εξάλλου, να φροντίσουν να χωρέσουν όλοι. Για λόγους στρατηγικής μπορούν να συμφωνήσουν να σκαρφαλώσουν πολύ πυκνά ή πολύ αραιά, ανάλογα με τα …αδύνατα σημεία του καμηλάρη. Όταν σκαρφαλώσει και ο τελευταίος μετρούν σε ρυθμό δευτερολέπτων ίσαμε το δέκα και κατεβαίνουν.
Άλλο, βέβαια, να το περιγράφεις και άλλο να γίνεται! Γιατί το ενδεχόμενο να μην πετύχει το άλμα ενός παίχτη, το ενδεχόμενο να ακινητοποιηθεί σε επισφαλή θέση, το ενδεχόμενο το άλμα του επόμενου να σπρώξει τον προηγούμενο κ.λ.π. υπάρχει πάντα. Έτσι η σταθερότητα του κάμηλου τίθεται σε δοκιμασία κάθε φορά που ένας ακόμα παίχτης πηδά για να σκαρφαλώσει. Εννοείται ότι και ο καμηλάρης δεν κάθεται αμέριμνος. Τα μέλη της ομάδας του καμηλάρη δικαιούνται να κινούν το σώμα τους, όχι όμως και να μετακινούν τα πόδια τους από την αρχική θέση που παίρνουν.
Αν η ομάδα του καμηλάρη αντέξει το σκαρφάλωμα των άλλων στη ράχη που σχημάτισε και δε διαλυθεί και δε σωριαστεί κάτω, οπότε υποχρεούται να παραμείνει καμηλάρης, έχει πιθανότητα -εφόσον χάσει η καμήλα- να νικήσει και να μετατραπεί σε καμήλα, οπότε το παιχνίδι υποχρεωτικά επαναλαμβάνεται. Για να γίνει, όμως καμηλάρης η ομάδα που ήταν καμήλα, πρέπει ολόκληρη ή κάποιο μέλος της να πέσει από τη ράχη κατά τη διάρκεια του σκαρφαλώματος ή στα δέκα δευτερόλεπτα του μετρήματος. Αν με το πέρασμα και των δέκα δευτερολέπτων η καμήλα βρίσκεται ακόμα σκαρφαλωμένη, ο καμηλάρης θεωρείται ότι εξέπνευσε! Αν του αρέσει ας ξαναδοκιμάσει! Ως καμηλάρης, βέβαια.

http://pkkifanto.blogspot.gr