"ΖΑΣΤΑΝΙ" - ΥΔΡΑ

Προς τα Νοτιοδυτικά του λιμανιού της Ύδρας και σε απόσταση δύο μιλίων υψώνεται άγριος και απόκρημνος ένας απάτητος βράχος ψηλός ως 200 μέτρα του οποίου η πλευρά προς την θάλασσα φαίνεται απότομα κοφτή . Είναι το Ζάστανι. Από την κορφή...

"Η ΓΡΙΑ ΚΑΡΑΝΤΑΝΑΙΝΑ" - ΥΔΡΑ

Είναι η σπαρτιάτισσα της Ύδρας.  Χήρα ναυτικού μεγάλωσε το μονάκριβο παιδί της που γίνηκε κι αυτό ναυτικός στα προ της Επαναστάσεως του 1821 χρόνια.  Ήταν η εποχή που η Ύδρα αντί για φόρο υποτέλειας στην Τουρκία...

"Η ΚΛΗΣΙΖΑ ΜΕ ΒΕΡΕ" - ΥΔΡΑ

Είναι γνωστό σε όσους έχουν ταξιδέψει σ΄εκείνα τα νερά πόσο φουρτουνιασμένη είναι η θάλασσα στο Μπουγάζι της Ύδρας όταν φυσάει μελτέμι.  Μια τέτοια θάλασσα συνάντησε τον παλιό καιρό ένα καραβάκι φορτωμένα με κρασιά...

"Η ΣΤΕΡΝΑ ΤΟΥ ΓΑΜΠΡΟΥ" - ΜΕΘΑΝΑ

"Κάποτε ένα υποψήφιος γαμπρός ξεκίνησε από την Καμμένη Χώρα για να πάει να πάρει την νύφη από κάποιο χωριό της Βόρειας πλευράς των Μεθάνων. Στο δρόμο δίψασε και έσκυψε να πιει νερό από μια στέρνα. Ο άτυχος όμως νέος γλίστρησε και έπεσε στην στέρνα και πνίγηκε. Από τότε λέγετε ότι το χωριό πήρε το όνομα "Στέρνα Γαμπρού".

"Η ΧΡΥΣΗ ΧΕΛΩΝΑ" - ΜΕΘΑΝΑ

Η παράδοση λέει ότι παλιά στα Μέθανα βρισκόταν μια πριγκίπισσα, η οποία είχε μαζί της μία τεράστια χελώνα, που ήταν φτιαγμένη από χρυσάφι, όπως και τα χελωνάκια της. Αυτή η χελώνα και τα χελωνάκια της ήταν θαμμένα σε κάποιο από τα χωριά των Μεθάνων.

 

Για το πού βρίσκονται η χελώνα με τα χελωνάκια υπάρχουν πολλές δοξασίες. Άλλοι λένε πως τα κλέψανε κι άλλοι λένε πως βρίσκονται ακόμη θαμμένα στα Μέθανα.

"ΚΡΑΣΟΠΑΝΑΓΙΑ" - ΜΕΘΑΝΑ

Παλιά, κάποιος είχε φορτώσει τη βάρκα του με βαρέλια κρασί και πήγαινε στην Αθήνα να τα πουλήσει. Στο δρόμο τον έπιασε φουρτούνα και παρακάλεσε την Παναγία να τον βοηθήσει να πάει καλά στον προορισμό του...

"Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ" - ΥΔΡΑ

Στον παλιό καιρό ζούσε στην Ύδρα κάποιος ψαράς ο οποίος θέλησε να γίνει καλόγερος και κατέφυγε στο μικρό, απέναντι στον Βλυχό νησάκι του Αγίου Ιωάννη. Απλοϊκός και αγράμματος καθώς ήταν αντί για κάθε άλλη προσευχή κάνοντας...

"Ο ΣΩΡΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ"

Στον κάμπο του Μαραθώνα κατοικούσε τον παλαιό καιρό πολύς λαός, και τον εκυβερνού- σαν τρία πριγκιπόπουλα, και τα τρία αδέρφια γκαρδιακά. Ήρ­θε ώρα κακή, και το ένα πριγκιπόπουλο αρρώστησε βαριά. Οι γιατροί τίποτε δεν εμπόρεσαν να του κάμουν. Επέθανε και το έθαψαν1 εκεί, ανάμεσα στον κάμπο. Και οι κάτοικοι όλοι τού κάμπου απ' άκρη σ' άκρη εσηκώθησαν θλιμμένοι, επήραν από μια ποδιά χώμα, κι επήγαν και την έριξαν απάνω στον τάφο του. Καί από τότε ο τάφος του πριγκιπόπουλου έγινε σωρός ψηλός

Νικολάου Γ. Πολίτη Μελέται, περί του βίου καί της γλώσσης του ελληνικού λαοΰ Παραδόσεις
γράμματα 1994

"ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ" - ΕΛΕΥΣΙΝΑ

Σ' ενα αλώνι, στήν Ελευσίνα, ήταν ενα μαρμαρένιο άγαλμα πού προστάτευε τό χωριό και μέ τή βοήθεια τον πήγαιναν πάντα καλό τά γεννήματα. Κάθε γιορτή τοΰ άναβαν καντήλι,
καθώς στά εικονίσματα. Κανείς δέ μπορούσε να τό πάρη· οποίος δοκίμασε νά τό κουνήση άπό κει, πού ήτανε στημένο, τοΰ κοβόταν τό χέρι.
Μια φορά, τό πήραν Φράγκοι καί τό τράβηξαν ως τό γιαλό κ' ήθελαν νά τό φορτώσουν, άλλα τή νύχτα...

"ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ" - ΥΔΡΑ

Λίγο έξω από το λιμάνι της Ύδρας, στον παραλιακό δρόμου προς το μανδράκι, πάνω σε μια μεγάλη πέτρα είναι ένα αποτύπωμα σαν από πατούσα ανθρωπίνου ποδιού σε μεγαλύτερη του συνηθισμένου διάσταση.  Είναι το σημάδι του ποδιού του Χριστού.  Κατά την παράδοση την παλιά εποχή ο Χριστός έτυχε να περάσει και από την Ύδρα.  Τριγυρίζοντας στο νησί παραπάτησε σε μια στιγμή και το πόδι του χώθηκε στο μαλακό χώμα που έγινε αμέσως σκληρός γρανιτόβραχος κι έχει από τότε το σημάδι του ποδιού.

"ΤΡΙΑ ΚΑΡΦΙΑ" - ΜΕΘΑΝΑ

Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου των Μεθάνων έγινε περίπου το 276 π.Χ.. Από την μεγάλη αυτή έκρηξη διαμορφώθηκε η χερσόνησος των Μεθάνων, με τις απόκρυμνες ακτές και τις πολλές σπηλιές της...

Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΧΕΛΙΔΟΝΟΥ

Είναι πολύς καιρός, καμμιά κατοστη χρόνια,πού ήρθε άξαφνα στήν Αττική μεγάλο στράτεμα έχτρικό. Οί οχτροί προχωρούσαν και κατάστρεφαν όλα, έκαιγαν τά σπίτια και τις έλιές, άρπαζαν καί σκότωναν, ό,τι εύρισκαν μπροστά τους. Οί χωριάτες μαζεύτηκαν όπως όπως, πήραν ό,τι άρματα βρήκαν και παρατάχτηκαν στή μιά μεριά της ρεματιάς, εκεί πού είναι σήμερα ή εκκλησιά της Παναγίας. Οί οχτροί ήταν στήν αντίπερα μεριά, πολλοί περισσότιροι καί καλύτερα αρματωμένοι, καί ήταν φανερό πώς θά νικούσαν. "Αξαφνα τότε άπ' τή σπηλιά βγαίνει ένα χελιδόνι, καί πετούσε κει,πού ήταν παραταγμένοι οί Έλληνες. Αυτοί πήραν αμέσως θάρρος, και κεί, πού κατέβαινε ό οχτρός γιά νά περάση τό ρέμα, έπεσαν έπάνο τους, τους τσάκισαν, τούς κυνήγησαν, πού έφευγαν καί σκότωσαν πάρα πολλούς. Καί γι' αύτη τή νίκη έχτισαν τήν εκκλησιά, κ' είδαν έπειτα πώς καί τό νερό. πού βγαίνει στή σπηλιά, είναι άγιασμα καί γιατρεύει τις ασθένειες.