"ΖΑΦΕΙΡΗΣ" - ΖΑΓΟΡΙ

Ένα παιχνίδι που βρισκόταν στο μεταίχμιο με τη μαγεία. Το έπαιζαν τα κορίτσια την Πρωτομαγιά, αλλά κι όλες τις Κυριακές του Μάη. Ένα παιδί προσποιούταν ότι πέθανε και τότε τα κορίτσια το στόλιζαν με άνθη...

"ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΗ" - ΡΕΝΤΙΝΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Παραμονή της πρωτομαγιάς αναβιώνει το αυθεντικό τοπικό έθιμο, το «πήδημα του Μάη». Οι νέοι του χωριού μαζεύουν ξύλα από κάθε σπίτι  και το βράδυ, παραμονής της Πρωτομαγιάς, ανάβουν 2 μεγάλες φωτιές στις δύο άκρες του χωριού. Το κάψιμο τον ξύλων συμβολίζει το τέλος του χειμώνα και τον πανηγυρικό ερχομό της άνοιξης. Οι πιο τολμηροί πηδούν πάνω από την φωτιά 3 φορές λέγοντας «Απρίλης βγαίνει, Μάης μπαίνει.

Όταν σβήσουν οι φωτιές ακολουθεί γιορτή με άφθονο κρασί και ντόπια εδέσματα.

"ΤΡΙΚΕΡΙΩΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ" - ΤΡΙΚΕΡΙ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

1η Μαϊου στο Τρίκερι.Πραγματοποιείται Παραδοσιακός Τρικεριώτικος γάμος. Όλες οι γυναίκες του χωριού φορούν τις εντυπωσιακές στολές τους και επικρατεί ζωντανή ατμόσφαιρα με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Δρώμενο της Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα κατά τα νεότερα χρόνια ήταν η ανάσταση του Μαγιόπουλου. Ένας έφηβος εμιμείτο στα ξέφωτα του δάσους τον πεθαμένο, τάχατες, Διόνυσο. Κοπέλες τον στόλιζαν με άνθη και του τραγουδούσαν τον «κομμό, το θρήνο και τον οδυρμό, μέχρι που να «αναστηθεί» και μαζί με αυτόν όλη η φύση.

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Η Πρωτομαγιά όπως γιορταζόταν παλιότερα στα Ξηρονορίτηκα χωριά. (με τον όρο παλιότερα εννοούμε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 70 οπότε λόγω των μεταλλευτικών επιχειρήσεων του Σκαλιστήρη εγκαταλείφθηκε ο αγροτικός τρόπος ζωής και μαζί τα ήθη και έθιμα που τον συνόδευαν.)

Η Πρωτομαγιά τιμόταν με αποχή από την εργασία, με κάλαντα, με πολλά έθιμα, πράγμα που...

ΚΑΤΗΦΕΝΙΕΣ - ΜΕΓΑΡΑ

Το απόγευμα της παραμονής της Πρωτομαγιάς αναβιώνει το έθιμο του Μάη, κατά το οποίο οι αρραβωνιασμένες κοπέλες με τις φίλες τους ντύνονται ‘Κατηφένιες΄ (Μεγαρίτικη παραδοσιακή φορεσιά) και ξεκινούν με προορισμό το σπίτι του γαμπρού. Τις ΄Κατηφένιες΄...

ΚΛΗΔΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ

Την παραμονή της πρωτομαγιάς τα κορίτσια του χωριού μαζεύουν κλήδωνα (είδος λουλουδιού) και άλλα λουλούδια και τα βάζουν μέσα σε μια στάμνα. Στη συνέχεια, κάνουν το γύρο του χωριού κρατώντας την και τραγουδώντας: ...

ΜΑΓΙΟΞΥΛΟ

magioxyloΠρόκειται για ένα πράσινο κλαδί, που μόλις έχει πετάξει φύλλα. Αυτό το τυλίγουμε με χρωματιστές κορδέλες και πάνω του κρεμάμε λουλούδια, καρπούς και μικρά φλασκιά με γλυκό κρασί, λάδι και μέλι.Το μαγιόξυλο είναι ο προπομπός του πρωτομαγιάτικου στεφανιού, που στα παλιά τα χρόνια φτιάχνονταν κι αυτό από κλαδιά και όχι από λουλούδια.Το μαγιόξυλο, όπως και το στεφάνι της Πρωτομαγιάς συμβολίζει τη γονιμότητα και την καρποφορία, την ευημερία και την ευτυχία.Όποιος φτιάξει ένα τέτοιο κλαδί θα έχει υγεία, ευτυχία, καλή τύχη και ευφορία.

Έπιασε το μαγιόξυλο:Αυτή η φράση , που συνηθίζεται να λέγεται σήμερα σκωπτικά , προήλθε από τη μεσαιωνική συνήθεια , να στολίζουν οι νέοι την πρωτομαγιά ένα κλαρί κερασιάς και να το προσφέρουν , ύστερα , στην αγαπημένη τους ή την αρραβωνιαστικιά τους

Άλλη εκδοχή: Κατά τη διάρκεια της γιορτής της Πρωτομαγιάς ένας νέος θαυμάζει την ομορφιά μιας νεαρής αλλά παντρεμένης γυναίκας και πέφτει νεκρός από το χέρι του συζύγου της.
Τότε ο Μάης με το θαυματουργό «μαγιόξυλο» του ακουμπά τον νέο και τον ανασταίνει.
Η ανάσταση αυτή συμβολίζει την ανανέωση που είναι φανερή αυτή την εποχή.

Ο ΜΑΗΣ - ΜΕΓΑΡΑ

ethimo tou mah megaraΤο έθιμο του Μάη αναβιώνει ακόμα και σήμερα στην πόλη των Μεγάρων την παραμονή της Πρωτομαγιάς. Ένα έθιμο πανάρχαιο το οποίο και δεν συναντάμε σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας. Η αρραβωνιασμένη νύφη συνοδευόμενη από άλλες φίλες της, ντυμένες όλες με την παραδοσιακή τοπική ενδυμασία, τα »κατηφένια», παρέα με ένα μικρό αγόρι που κρατάει μία κανάτα με κόκκινο κρασί, περνούν από τον κεντρικό δρόμο...

ΣΤΕΦΑΝΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ

stefaniΕνα από τα πιο τυπικά έθιμα της Πρωτομαγιάς, το μαγιάτικο κλαδί ή το στεφάνι, είναι πιθανόν να έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνια τα χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά. Δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι δεν έλειπαν από καμιά σημαντική εκδήλωση του δημόσιου, ιδιωτικού ή θρησκευτικού βίου. Επιπλέον είναι αξιοπρόσεκτο ότι η πιο σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που πάνω – κάτω αντιστοιχούσε με τον δικό μας Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο.
Πιο συγκεκριμένα, στα Θαργήλια, γιορτή που έδωσε και το όνομά της σ’ ολόκληρο τον μήνα, σχημάτιζαν μια λατρευτική πομπή προς τιμήν του Ηλίου και των Ωρών (Εποχών), που συντελούν τα μέγιστα στην ωρίμανση των καρπών. Στην πομπή περιέφεραν ένα πράσινο κλαδί που μόλις είχε πετάξει φύλλα. Το τύλιγαν με ταινίες και πάνω του κρεμούσαν σύκα, διάφορα ψωμάκια και μικρά φλασκιά γεμάτα κρασί, λάδι και μέλι. Το κλαδί αυτό, η «ειρεσιώνη» των γραπτών πηγών, μοιάζει εξαιρετικά με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, και αυτό μας το βεβαιώνει και το γεγονός ότι σε παλιότερες εποχές το τελευταίο το έφτιαχναν όχι με άνθη αλλά με κλαδιά οπωροφόρων δένδρων που έφεραν καρπούς και στα οποία αναρτούσαν κρεμμύδια και σκόρδα

ΤΟ ΑΜΙΛΗΤΟ ΝΕΡΟ

Το αμίλητο νερό:Σε νησιά του Αιγαίου την Πρωτομαγιά, τα κορίτσια σηκώνονταν την αυγή και έπαιρναν μαζί τους τα λουλούδια, που είχαν μαζέψει από την παραμονή και πήγαιναν στα πηγάδια να φέρουν το «αμίλητο νερό» (αμίλητο γιατί το κουβαλούσαν χωρίς να μιλούν). Όταν το έφερναν στο σπίτι, πλένονταν όλοι με αυτό.

ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Νέοι και γυναίκες μεγάλης ηλικίας μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω από τη φωτιά και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά.
Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στην συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και την πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά.