ΤΟΡΝΑΡΗΣ - ΚΥΠΡΟΣ

Η βασική ασχολία των κατοίκων του χωριού, όπως προαναφέρθηκε, ήταν η επεξεργασία και η διακόσμηση του ξύλου και σπανιότερα των αγγείων με τόρνο. Ο τόρνος, το βασικό εργαλείο των ξυλογλυπτών αλλά και των αγγειοπλαστών ήταν χειροκίνητος. Το εργαλείο αυτό αποτελείτο από «δυο χοντρές μορίνες» ή αλλιώς δοκάρια, με ορθογώνια διατομή, οι οποίες τοποθετούνταν παράλληλα στο δάπεδο.

Το τόρνεμα τόσο του ξύλου όσο και του αγγείου απαιτούσε αρκετή δεξιοτεχνία και προσοχή. Λόγου χάρη, για να διακοσμηθεί ένα μέρος του ξύλου έπρεπε αρχικά να σχηματοποιηθεί μ’ ένα σκεπάρνι. Στη συνέχεια, τοποθετείτο στον τόρνο. Ο τεχνίτης συνήθως καθόταν σ’ ένα σκαμνί κρατώντας με το ένα του χέρι το δοξάρι και με το άλλο το σμιλάρι ή τη «δρούπα», δηλαδή σκαρπέλα διαφόρων ειδών-«στρογγυλή, ίσια, μεσαία, στενή». Με τη χορδή του δοξαριού τόρνευε την περιφέρεια του ξύλου. Καθώς κινούσε το δοξάρι του τόρνου ταυτόχρονα με το σμιλάρι ακουμπούσε το ξύλο, το οποίο ήθελε να διακοσμήσει.

Τα συνηθέστερα διακοσμητικά μοτίβα πάνω σε ξύλα ήταν οι ρόδακες, τα κλαδιά, τα λουλούδια και πολλά γεωμετρικά σχέδια. Συχνά τα σχέδια γινόντουσαν ανάλογα με την παραγγελία.

Δυστυχώς η τέχνη επεξεργασίας αντικειμένων με τόρνο έχει σχεδόν εκλείψει. Παρ’ όλα αυτά, την θαυμάσια αυτή τεχνική «θυμίζουν» μέχρι τις μέρες μας, αρκετά από τα έπιπλα που κοσμούν τα παραδοσιακά σπίτια των Κάτω Πλατρών.

katoplatres.org