ΚΑΣΤΡΟ ΜΥΣΤΡΑ (ΛΑΚΩΝΙΑ)

Σε ένα βραχώδη λόφο, στις παρυφές του Ταϋγέτου, λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης, βρίσκεται η μεσαιωνική έρημη σήμερα καστροπολιτεία του Μυστρά, το τελευταίο προπύργιο του Ελληνισμού πριν την Οθωμανική κατάκτηση. Ο λόφος αποτελεί από μόνος του ένα φυσικό οχυρό σε μία στρατηγική θέση. Χτίστηκε από τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο στην κορυφή του λόφου της βυζαντινής καστροπολιτείας το 1249 και μετά τη μάχη της Πελαγονίας έπεσε στα χέρια των βυζαντινών για να χτιστεί εκεί ο Μυστράς, πρωτεύουσα του Δεσποτάτου.
Η είσοδος στην Κάτω Χώρα γίνεται σήμερα από την πόρτα που είναι πάνω από την πηγή της Μαρμάρας ή από την πόρτα που είναι κάτω από τη Μητρόπολη. Εντύπωση κάνει αμέσως στον επισκέπτη το πλήθος των εκκλησιών σε μία σχετικά μικρή συνοικία. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι οι εκκλησίες εκείνη την εποχή εκτός από δείγματα ευλάβειας αποτελούσαν και ένα μέσο επίδειξης και προπαγάνδας των ισχυρών ηγεμόνων.
Από την Κάτω Χώρα ανεβαίνοντας τα λιθόστρωτα σοκάκια και περνώντας κάτω από τα μαρμαροσκέπαστα «διαβατικά», ο επισκέπτης φτάνει στην Πάνω Χώρα από την «Πόρτα της Μονεμβασιάς», που λεγόταν έτσι γιατί από εκεί έμπαιναν όσοι έρχονταν από τη θάλασσα, σε αντίθεση από την «Πόρτα τ΄ Αναπλιού» που βρίσκεται πίσω από τα παλάτια και προοριζόταν για αυτούς που έρχονταν από τη στεριά.
Συνεχίζοντας ο επισκέπτης τα ανηφορικά μονοπάτια φτάνει στην κορυφή του λόγου, στο Κάστρο του Βιλλεαρδουίνου, που η αρχική του μορφή έχει αλλοιωθεί δραματικά από τις αλλεπάλληλες νεώτερες μετασκευές. Σήμερα πάνω στο Κάστρο σώζονται ερειπωμένα η κατοικία του διοικητή και ένα παρεκκλήσι. Μια μεγάλη στέρνα χρησίμευε για τις ανάγκες των αποκλεισμένων σε περιόδους πολιορκίας. Από το Κάστρο μπορεί κάποιος να έχει μια συνολική θέαση ολόκληρης της καστροπολιτείας και της κοιλάδας της Σπάρτης που απλώνεται στο βάθος.