"ΑΪ-ΓΙΑΝΝΙΟΥ" - ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ

Το έθιμο του «Αι-Γιαννιού» αποτελεί κληρονομιά των κατοίκων του Γοργοποτάμου, το οποίο διατηρείται ανέπαφο     μέχρι σήμερα. Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων...

"ΘΗΛΥΚΩΤΑ ΛΑΜΠΡΙΑΤΙΚΑ" - ΔΟΜΟΚΟΣ

Χαρακτηριστικό λαμπριάτικο έθιμο της επαρχίας Δομοκού είναι τα θηλυκωτά λαμπριάτικα τραγούδια που χορεύονταν μέχρι πρόσφατα. Ξεχωρίζουν, όχι για το περιεχόμενό τους, αλλά για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο χορεύονται. Οι χορευτές πιάνονται...

"ΚΑΜΗΛΑ" - ΛΑΜΙΑ

Την τελευταία Κυριακή των Αποκρεών, ο Δήμος διοργανώνει το Λαμιώτικο Καρναβάλι. Αναβιώνει επίσης το παλιό έθιμο της  Καμήλας, που περιφέρεται στους κεντρικούς δρόμους χορεύοντας.

"ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ" - ΥΠΑΤΗ

Στην Υπάτη την Κυριακή του Πάσχα το απόγευμα μετά τον εσπερινό της Αγάπης πραγματοποιείται το «κάψιμο του Ιούδα», έθιμο που χάνεται στα βάθη του παρελθόντος, ενώ στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγ. Νικολάου, ο παππάς σέρνει τον αναστάσιμο χορό, ψάλλοντας το «Χριστός Ανέστη». Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα σύσσωμος ο λαός της Υπάτης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής αναβιώνει και κρατάει ζωντανό το πανάρχαιο αυτό έθιμο. Ακολουθεί λαϊκό πανηγύρι στην πλατεία με άφθονο κρασί και ντόπια ψητά.

"ΚΙΤΣ-ΚΕΤΣ" - ΑΤΑΛΑΝΤΗ

Παραμονές των Χριστουγέννων παραδοσιακά οι γυναίκες ετοίμαζαν το Κιτς – Κετς (σκεύασμα από σιτάρι και λίπος ζώου που σημαίνει είτε «έτσι κ’ έτσι» είτε «φύγε-πέρνα») και το προσέφεραν σε συγγενείς και φίλους.

Την ημέρα των Χριστουγέννων η παράδοση πρόσταζε την παρακολούθηση της Θείας Λειτουργίας και κατόπιν αυτής τα πρώτα τσιμπολογήματα και με Κιτς – Κετς. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας γιορτινό τραπέζι στρωνόταν και όλη οικογένεια έτρωγε μαζί.

"ΚΛΕΙΣΤΟΣ ΧΟΡΟΣ" - ΝΕΟΧΩΡΙ

Φημισμένος και μοναδικός είναι ο "κλειστός" χορός, που χορεύεται κάθε χρόνο στο πανηγύρι του Αϊ Λιά στο Νεοχώρι (20 Ιουλίου) και την Κυριακή του Πάσχα στα Λουτρά Υπάτης. Είναι ένας τοπικός χορός, που δε συναντάται πουθενά αλλού, συνοδεύεται δε ο χορός αυτός από ντόπια τραγούδια, τα λεγόμενα "κλειστά".

"ΚΟΥΡΜΠΑΝΙ" - ΔΟΜΟΚΟΣ

Το Κουρμπάνι είναι παραδοσιακή εκδήλωση η οποία γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου την ημέρα της Αναλήψεως στο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Κουρμπάνι σημαίνει θυσία και σύμφωνα με τη παράδοση το έθιμο διατηρείται...

"ΜΠΟΥΛΙΑ"

   Στις 21 Νοεμβρίου  που είναι η γιορτή των εσοδίων της Παναγιάς (της Μισοσπορήτισας), Oι νοικοκυρές σε κάθε σπίτι έβραζαν  καρπούς όπως   καλαμπόκι, σιτάρι, ρεβίθια, φακές ,φασόλια η ότι άλλο είχαν  όλα μαζί ...

"ΝΤΙΒΙΤΖΗΔΕΣ" - ΔΟΜΟΚΟΣ

Αξιόλογο είναι και το παραδοσιακό έθιμο της Πρωτοχρονιάς με τους Ντιβιτζήδες (καμηλιέρηδες) και τις Καμήλες. Το έθιμο παραπέμπει στην αρχαιότητα που μεταμφιεσμένοι οι άνθρωποι γιόρταζαν και τιμούσαν τον Θεό Διόνυσο με σάτιρες και χορούς σε «ξέφρενους» ρυθμούς. Μετά την επικράτηση...

"ΡΙΓΑΝΑ" - ΑΤΑΛΑΝΤΗ

Κατά το μήνα Ιούνιο πραγματοποιείται ο θερισμός μεταξύ άλλων και της ρίγανης. Στην Αταλάντη γιορτάζεται εθιμοτυπικά στις 24 Ιουνίου. Την παραμονή της ημέρας αυτής στις γειτονιές ανάβουν φωτιές από ξύλα, κλαριά και άχυρα και οι άνθρωποι πηδούν πάνω από αυτές σταυρωτά τρεις φορές. Στη φωτιά ρίχνονται ακόμη και τα μαγιάτικα στεφάνια που συντηρούνται μέχρι τότε.

"ΧΟΝΔΡΟΣ" - ΔΑΔΙ ΑΜΦΙΚΛΕΙΑΣ

xondros dadi amfikleiasΚάθε χρόνο την παραμονή του Αγίου Νικολάου  (5 Δεκεμβρίου) ο Λαογραφικός Σύλλογος αναβιώνει το έθιμο του χόνδρου στην πάνω πλατεία της Αμφίκλειας.  Το έθιμο κρατάει από τον περασμένο αιώνα με την διαφορά ότι σήμερα το αναβιώνει ο Λαογραφικός Σύλλογος, ενώ παλιά γινόταν στις αυλές των σπιτιών.

Από νωρίς οι νοικοκυρές...

'ΡΟΥΜΠΑΝΑ" - ΔΟΜΟΚΟΣ

Το έθιμο της «Ρουμπάνας» ,στο Νέο Μοναστήρι, ήταν γιορτή των κοριτσιών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της κυρίας Καλλιόπης Δημτσούδη, το Σάββατο του Λαζάρου, οι κοπέλες του χωριού συγκεντρώνονταν για να πουν τα κάλαντα, αφότου εξέλεγαν την «πρώτη νούνα», την αρχηγό. Όταν τελείωναν όλα τα σπίτια του χωριού, πήγαιναν στο σπίτι της πρώτης νούνας, όπου γινόταν η καταμέτρηση των χρημάτων και των αυγών που είχαν μαζέψει, τον λεγόμενο «χαζνέ». Η μοιρασιά γινόταν την ημέρα του Πάσχα. Μετά την καταμέτρηση, ξεκινούσαν από το σπίτι χορεύοντας και τραγουδώντας τον Μπογδάνο και έφταναν στην πλατεία του χωριού, όπου το έθιμο τελείωνε με πάνδημο κοινοτικό χορό.